April 09, 2017

Halsey

Zdj. The New York Times

Amerykańska piosenkarka o chropowatym, matowym głosie, odkryta przypadkiem dzięki konkursowi muzycznemu w mojej szkole - jedna z uczennic śpiewała jej piosenkę, która bardzo mnie zaintrygowała. Głównie ze względu na tekst, ale muzyka też niczego sobie, więc zaczęłam szukać. 
Ashley Nicolette Frangipane, bo tak naprawdę nazywa się artystka (Halsey jest i anagramem imienia, i nazwą ulicy, przy której mieszkała jako dziecko), przyszła na świat w 1994r. w New Jersey. Gra na różnych instrumentach, śpiewa, pisze teksty - całkiem poważne i bardzo mroczne jak na kogoś tak młodego (dziewczyna choruje na chorobę afektywną dwubiegunową). Od kilku lat robiła furorę w sieci, zwłaszcza na MySpace i YouTube. Jej electro-pop wydaje się bardzo szczery, taki od serca, nie jest (mam nadzieję) obliczony tylko na zarabianie. Nie powaliła mnie Halsey tak jak rok temu Aurora, ale z przyjemnością będę śledzić jej poczynania, bo wydaje mi się, że z tego ziarenka wykiełkuje wkrótce coś naprawdę oszałamiającego. Na razie mamy tylko jeden album - "Badlands" z 2015. Jest na nim parę świetnych piosenek, w tym ta  z filmu "Łowca i Królowa Lodu" - tu na żywo:



I zobaczcie na przykład ten tekst:

They send me away to find them a fortune
A chest filled with diamonds and gold
The house was awake, the shadows and monsters
The hallways, they echoed and groaned
I sat alone, in bed till the morning
I'm crying, "They're coming for me"
And I tried to hold these secrets inside me
My mind's like a deadly disease
I'm bigger than my body
I'm colder than this home
I'm meaner than my demons
I'm bigger than these bones
And all the kids cried out, "Please stop, you're scaring me"
I can't help this awful energy
God damn right, you should be scared of me
Who is in control?
I paced around for hours on empty
I jumped at the slightest of sounds
And I couldn't stand the person inside me
I turned all the mirrors around
I'm bigger than my body
I'm colder than this home
/Control/


No comments:

Post a Comment

Copyright © 2016 Brulion kulturalny , Blogger